Boeken verhuizen

 

“Een wijsheid die ik ooit ergens opving, luidt: je bezit niet alleen je boeken, zij bezitten ook jou. Dat bezit ook een last kan zijn, ondervind je aan den lijve als je een verzameling (van wat dan ook) van enige omvang moet verhuizen. Afgelopen weken heb ik dan ook wel eens stilletjes mijzelf verwenst met mijn schier ontembare boekenkoopdrift, toen ik een kromme rug kreeg van het versjouwen van die last.” Ja, de Bibliotheca Habetsiana is eindelijk verhuisd! Dat uitroepteken staat voor de opluchting na het karwei van de bibliofiele eigenaar die ook ‘schokkende beelden’ toont van zijn grote uitdaging. Opvallend: nergens een spoor van spanning ten (oude/nieuwe) huize Habets, terwijl toch elke verhuizing een relatietest is: wat nemen we mee?[1]

 

De Engelse dichter Ted Hughes beleefde een ander soort opluchting: “Mijn boeken verhuizen was een merkwaardige ervaring. Het deed me beseffen hoeveel hekel ik aan de meeste ervan heb. Mijn echte bibliotheek – de boeken die ik bij brand zou redden – is heel klein.”[1]



[1] Ted Hughes, Ik wil nooit vergeven worden: brieven (Singel Uitgeverijen, 2013; Brief 6 mei 1984).

Voor de ervaringsdeskundige bibliomaan Gerrit Komrij was het een herhaalde levensles, want bij een verhuizing doet zich “de gelegenheid voor zich van aanslibsels en overtolligheden te ontdoen. Een verhuizing maakt wegdoenerig. Men is dan zo helemaal in de stemming van grote schoonmaak, facelift, een nieuwe lente en een nieuwe huid. […] Maar, helaas, niets leert men van al die opluchtingen. Men zit nog niet in zijn nieuwe vel of men is al weer geheel de oude. Het ritueel is te sterk. […] En met een verhuizing verandert men van voordeur, niet van hoofd.”[1]



[1] Gerrit Komrij, ‘Waarom doet iemand boeken weg?’ in Halfgod verzamelaar (Amsterdam, De Bezige Bij, 2012) p 115-117.

Scheiden doet lijden maar soms ook verblijden. Wat zou ik graag de tips en overpeinzingen lezen van Simon Carmiggelt in ‘Het nut van verhuizen’, verschenen in een kleine bibliofiele uitgave.[1] Voorlopig stel ik die levenservaring nog even uit…



[1] Van de magere brug af gezien. Met illustraties van Cees Bantzinger, Opland en Charles Boost (Amsterdam, M. Polak Schoute, 1963).